Elke ochtend, zodra de slagerij ernaast openging, kwam een oude vrouw genaamd Lidia binnen en vroeg haastig om hetzelfde: zestig kilo rundvlees. Slager Ovidiu peut avoir des pots dans un pot et s’occuper de toutes les petites portions pour le petit déjeuner. Nu hij haar zag, met verfrommelde bankbiljetten, trillende handen et zware tassen, was hij verbijsterd.
Lidia a appris qu’au début, son zoo de bezoek était gekomen et qu’il s’agissait d’une famille heerlijke à propos de son avenir. Ovidiu knikte, maar diezelfde middag hoorde hij iets ce que l’ourlet de rillingen sur le tapis est ouvert : le zoo de Lidia était Jaren geleden overleden. Voor wie was al dat vlees dan?
Les coursiers vreemdere gedrag
De volgende dag kwam de vieux vrouw terug and vroeg opnieuw om zestig kilo. Et pas un seul. Et pas un seul. Il s’agit d’un élan vermeed, d’un élan lourd et d’un keek, avant son arrivée, les coursiers sur son schouder aussi, son bang était ce que je demandais à l’ourlet. Ovidiu besloot uit te zoeken water er aan de hand was en volgde haar op ochtend van een distance.
Lidia charge des paquets dans une vieille carte et en roseau pour les activités industrielles verlatine du secteur de la ville. Hij ging door een verroeste deur en verdween naar binnen. Bijna un de vos plus tard kwam hij naar buiten met un volledig lege kar.
